Monday, July 27, 2009

മധു

പി.എസ്‌.സി.പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞ്‌ വരും വഴി ഉള്ളിയേരിയില്‍ നിന്ന്‌ ആ ബസ്സില്‍ കയറിപ്പറ്റിയത്‌ നന്നെ ക്ലേശിച്ചിട്ടായിരുന്നു.. തിക്കിത്തിരക്കി പിന്നിലൂടെ കയറാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോഴാണു 'മുന്നിലത്തെ വാതില്‍ക്കല്‍ നിന്ന 'കിളി'ചിലച്ചത്‌,മുന്നിലൂടെ കയറാന്‍..ഓടിച്ചെന്നു ഡോറില്‍ ചാടിക്കയറി. നിറയെ പെണ്ണുങ്ങള്‍.വിയര്‍പ്പിന്റെ രൂക്ഷമായ മണം..അവര്‍ക്കിടയിലൂടെ അസഹ്യത അഭിനയിച്ചു കാണിച്ചും കൊണ്ട്‌ പിന്നോട്ടു പോകാന്‍ ഒരുങ്ങവേയാണു ഒരു പാളിയ നോട്ടത്തില്‍ ഡ്രൈവറെ കണ്ടത്‌.സത്യത്തില്‍ തരിച്ചു പോയി. മധു..!

പന്ത്രന്ട് കൊല്ലങ്ങള്‍ക്ക്‌ ശേഷമാണു മധുവിനെ കാണുന്നത്‌..എരമംഗലത്തെ യു.പി.സ്കൂളില്‍ ഞാന്‍ അഞ്ചില്‍ ചേരുമ്പോള്‍ മധു ആ ക്ലാസ്സില്‍ രണ്ടാമത്തെ കൊല്ലമായിരുന്നു.ആറില്‍ എന്തോ അത്ഭുതം സംഭവിച്ച്‌ ഞങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം മധു ഏഴില്‍ എത്തി.ഏഴില്‍ ദയനീയമായി പരാജയപ്പെട്ട മൂന്നു പേരില്‍ ഒരാള്‍ മധുവായിരുന്നു..പരസ്യമായി ആരും അംഗീകരിച്ചിരുന്നില്ലെങ്കിലും പടിപ്പിസ്റ്റുകളായ പെണ്‍ കുട്ടികള്‍ക്ക്‌ വരെ മധുവിന്റെ മുരിക്കിന്‍ പൂവിതള്‍ പോലുള്ള സിന്ദൂരക്കുറിയും,'ബാബുവാന്റണി' സ്റ്റൈലിലുള്ള മുടിയും ഇഷ്ടമായിരുന്നു.

നമ്മുടെ കഥാ നായകന്റെ പ്രധാന ശത്രു സംസ്ക്രിതം പടിപ്പികുന്ന ദാസന്‍ മാഷായിരുന്നു.കാഴ്ച ശക്തി വളരെ കുറച്ചു മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്ന മാഷ്‌ മധുവിന്റെ അടുത്തെത്തിയാല്‍ മൂക്കു പിടിച്ച്‌,മുഖം ചുളിച്ച്‌ തന്റെ തലശ്ശേരി ശൈലിയില്‍ മുരളും.."പ്ഫ,അനക്കൊന്നു കുളിച്ചൂടെ പഹയാ,മരം മണത്തിട്ടു വയ്യ.." അതു വാസ്തവമായിരുന്നു.മധുവിനെ അസ്സലായി കവുങ്ങു മണക്കും.അവന്‍ കൂലിക്കു അടക്ക പറിക്കാന്‍ പോകുന്ന കാര്യം എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയാവുന്ന കാര്യമാണു.അതിന്റെ പേരില്‍ ഇത്തിരി അനുകമ്പയൊക്കെ അവനു അദ്ധ്യാപകരില്‍ നിന്നു കിട്ടിയിരുന്നു.. ദാസന്‍ മാഷ്‌ തന്നെയാണു അവനു വിശേഷപ്പെട്ട മറ്റൊരു പേരു കൂടെ ചാര്‍ത്തി കൊടുത്തത്‌..അടുപ്പിനരികിലെ ജനാല ചില്ലു പോലത്തെ കണ്ണടയിലൂടെ ദാസന്‍ മാഷിനു ഇടക്കിടെ പിന്‍ ബെഞ്ചിലേക്കൊരു നോട്ടമുണ്ട്‌.ആ നിമിഷത്തില്‍ എന്തെങ്കിലും ഒരു ഇളക്കം കണ്ണില്‍ പെട്ടാല്‍ നല്ലൊരളവ്‌ തുപ്പല്‍ തെറിപ്പിച്ചു കൊണ്ട്‌ മാഷ്‌ മുരളും "സ്റ്റാന്റപ്‌..മധു സ്റ്റാന്റപ്‌.."മുന്‍ ബെഞ്ചിന്റെ അറ്റത്തിരിക്കുന്ന ബേബി രസിത കുപ്പായക്കൈ കൊണ്ടു മുഖം തുടക്കുമ്പോള്‍ ഞണ്ടിന്റെ ഇറുക്കു കാലുകള്‍ക്കിടയിലെന്ന പോലെ മാഷിന്റെ വിരലുകള്‍ക്കിടയില്‍ ഞെളി പിരി കൊള്ളുകയാവും മധു..അത്തരമൊരു അവസരത്തില്‍ ദാസന്‍ മാഷ്‌ മധുവിനോടു ചോദിച്ചു.."പറയെടാ നിനക്കാരാ മധുവെന്നു പേരിട്ടത്‌..? പറയ്‌..മലം മമ നാമ:.." അങ്ങനെയൊരു സംഭവമുണ്ടായെങ്കിലുംദാസന്‍ മാഷൊഴികെ അധികമാരും മധുവിനെ മലം എന്നു വിളിച്ചത്‌ കേട്ടിട്ടില്ല..

പതിനൊന്നു മണിയുടെ "മൂത്രെയിക്കാനുള്ള" ബെല്ലിനും,"കഞ്ഞി"ക്കു ശേഷവും തോട്ടിന്‍ വക്കത്തെ നടപ്പാതയിലും കോങ്കോടു കുന്നിന്റെ താഴ്‌വാരത്തെ കൊയ്ത്തു കഴിഞ്ഞ വയലിലും നൂറുകണക്കിനു'ബസ്സു'കളിറങ്ങും..കോപ്പി ബുക്കിന്റെ പേജ്‌ ചതുരത്തില്‍ ചെറുതായി കീറി ബസ്സിന്റെ പേരും,നമ്പറും എഴുതും.പിന്നെ നടുക്ക്‌ പെന്നു കൊണ്ടൊരു ഓട്ടയുണ്ടാക്കി കുപ്പായക്കുടുക്കിന്‍മേല്‍ കോര്‍ത്തിടും.ഇനി മത്സര പാച്ചിലാണു..ആ കാലത്തെ വേഗ രാജാക്കന്‍മാരായ'മണികണ്ട ട്രാവത്സ്‌','പ്രകാശ്‌' തുടങ്ങിയ വണ്ടികളുടെയെല്ലാം'ഉട്മസ്ഥാവകാശം'മധുവിനു മാത്രമായിരുന്നു..!സ്കൂളില്‍ നിന്നും പോന്ന ശേഷം ഒരിക്കല്‍ കൂടെ മധുവിനെ കണ്ടിരുന്നു.കാരാട്ടു പാറയിലെ പണിക്കരുടെ വീട്ടില്‍ വച്ച്‌..
ഒരു വെള്ളരിക്കാലമായിരുന്നു അത്‌.അയല്‍ വാസിയായ ദിവാകരന്‍ നായരുടെ കയ്പ്പയും,പയറുമെല്ലാം ആരോ പറിച്ച്‌ വയലിലെ കിണറ്റിലിട്ടിരിക്കുന്നു.പല ഏജന്‍സികള്‍ വഴിയായി അന്വേഷണം പൊടി പൊടിച്ചു..സംശയത്തിന്റെ വിരലുകള്‍ പലര്‍ക്ക്‌ നേരെയും അവര്‍ കാണാതെ ചൂണ്ടപ്പെട്ടു.കുറ്റവാളി രംഗത്തു വന്നില്ല.ഒടുവില്‍ നാലാളു കേള്‍ക്കേ ദിവാകരന്‍ നായര്‍ ഞെട്ടിക്കുന്ന ആ പ്രഖ്യാപനം നടത്തി.."മഷിയിട്ടു നോക്കാന്‍ പോകുന്നു"

മഷി നോക്കാന്‍ ഒരു 'ബാല്യേക്കാരന്‍' വേണം.എവിടെയൊക്കെയോ അലഞ്ഞു ഒടുവില്‍ നായര്‍ എന്റെ വീട്ടിലെത്തി,വല്യമ്മയോട്‌ പറഞ്ഞ്‌ എന്നെ 'തരമാക്കി.'പിറ്റേന്ന് നല്ല വെയിലത്തായിരുന്നുഞ്ഞങ്ങള്‍ പണിക്കരുടെ പടി കയറിച്ചെന്നത്‌.കസ്റ്റമേര്‍സ്‌ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും അര മണിക്കൂര്‍ കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു അകത്തേക്കു പ്രവേശനം ലഭിക്കാന്‍. നടുവിലത്തെ അകത്ത്‌ വെളിച്ചത്തെക്കാളേറെ ഇരുട്ടായിരുന്നു.പണിക്കരുടെ മുഖം ശരിക്കും കണ്ടില്ല.ചെറിയൊരു നിലവിളക്ക്‌ കത്തിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നു.ചുവടെ ഒരു ഓട്ടുകിണ്ണത്തില്‍ കാല്‍ ഭാഗത്തോളം കറുത്ത എണ്ണയും."വെളക്കിന്റെ തിരി തെളിയുന്നേടത്ത്‌ ഭഗോതിയെ കാണുന്നില്ലേന്ന് നോക്ക്വാ..വാളൊക്കെ പിടിച്ച്‌ ചോന്ന സാര്യൊക്കെ ചിറ്റി.."ചന്ദനപ്പടിയിട്ട്‌ ഇരുന്ന ഉടനെ പണിക്കരുടെ ശബ്ദമുയര്‍ന്നു. നോക്കി,ഒന്നും കണ്ടില്ല.കണ്ണു തിരുമ്പി പിന്നേം നോക്കി..ഒന്നുമില്ല.! പണിക്കര്‍ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.ഇരുപതു മിനുട്ട്‌ കഴിഞ്ഞു.ഒന്നുമുണ്ടായില്ല.എണ്ണയില്‍ ആടിയുലയുന്ന മഞ്ഞയും ചുവപ്പും കലര്‍ന്ന വിളക്കിന്‍ തിരിയുടെ ജ്വാല മാത്രം..ഇടങ്കണ്ണിട്ടു നോക്കിയപ്പോള്‍ പണിക്കര്‍ തലങ്ങും വിലങ്ങും തലയാട്ടുന്നത്‌ കണ്ടു.ദിവാകരന്‍ നായര്‍ എഴുന്നേറ്റ്‌ കോലായിലേക്കു പോയി.ഇത്തിരി കഴിഞ്ഞ്‌ എന്നെ പുറത്തേക്കു വിളിച്ചു.ഉടന്‍ അകത്തു നിന്നും ഒരലര്‍ച്ച കേട്ടു."ഡാ..." പേടിച്ചു പോയി.എന്നെയാണോ എന്നു ശങ്കിച്ചു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ വിളി കാത്തിരുന്ന പോലെ അവന്‍ പറമ്പിന്റെ ഏതോ മൂലയില്‍ നിന്ന് ഒരു കൈ കൊണ്ട്‌ കുടുക്കില്ലാത്ത ട്രൌസര്‍ വലിച്ചു പിടിച്ച്‌ മറ്റേ കൈ കൊണ്ട്‌ സാങ്കല്‍പ്പിക സ്റ്റിയറിംഗ്‌ തിരിച്ച്‌ ഒച്ചയുണ്ടാക്കി തുപ്പലു തെറുപ്പിച്ച്‌ ഹോണടിച്ച്‌ പാഞ്ഞു കയറി വന്നു..മധു..!
ഞാന്‍ സൂക്ഷിച്ച്‌ കുപ്പായത്തില്‍ നോക്കി,'മണികണ്ടയൊ' 'പ്രകാശോ'?ഇല്ല ബോര്‍ഡ്‌ വച്ചിട്ടില്ല."അങ്ങട്ടേലെ ചെറിയോനാ" മധു കൈയും കാലും കഴുകാന്‍ പോയപ്പോള്‍ പണിക്കര്‍ കോലായിലേക്കു തല നീട്ടി ഉറക്കെ ചോദിച്ചു"ഓനെ പാമ്പോ,നായോ,അണ്ണക്കൊട്ടനോ അങ്ങനെന്തെങ്കിലും കടിച്ചിക്ക്യോ നായരേ..?" ചോദ്യം കേട്ട്‌ ദിവാകരന്‍ നായര്‍ എന്റെ നേരെ നോക്കി.."ഉം" ഞാന്‍ മൂളി തലയാട്ടി. തൊട്ടു കഴിഞ്ഞ ഓണത്തിനു മാലേരി കൊളോറത്തെ പറമ്പില്‍ നിന്ന് മുള്ളിന്‍ പൂവ്‌ പറിക്കുമ്പോള്‍ വെള്ളരണ്ടയിലെ തടിച്ച്‌ കറുത്ത നായ കടിച്ചുരുട്ടിയ കാര്യം ഓര്‍ത്തു.കുരുമുളകിന്റെ ഇല കനലിലിട്ട്‌ പഴുപ്പിച്ച്‌ വല്യമ്മ കാല്‍ വണ്ണയിലെ മുറിവില്‍ അമര്‍ത്തി പിടിച്ചതും.."ന്നാലത്‌ തന്നെ കാര്യം..അങ്ങനത്തോല്‍ മഷീല്‍ നോക്ക്യാലെന്ത്‌ കാണാനാ..?"അപ്പോഴേക്കും മധു വന്ന് ചമ്രം പടിഞ്ഞിരുന്നു. നെറ്റിയിലും തോളിലുമെല്ലാം ഭസ്മം പൂശിയിറ്റുണ്ട്‌.."മധ്വോ, ഞ്ഞി എന്താ കാണുന്നത്‌?" പണിക്കരാണു. "ഭഗോതി" മധുവിന്റെ വായിലും കണ്ണിലുമെല്ലാം ഭക്തി നിറഞ്ഞു.
" ഇങ്ങി വയലും വയല്വക്കത്തെ കെണറും കണ്ടോ ?
" ആ " മധു തലയാട്ടി..
"ദിവാന്‍ നാരെ പയറും കയ്പേം പറയ്ക്കുന്നോനെ കാണുന്നുണ്ടോ ങ്ങി ?"
മധു ഒന്നു കൂടെ കുനിഞ്ഞു നോക്കി." ണ്ട്‌ ന്നാലും മീട്‌ കാണുന്നില്ല '
പണിക്കരൊന്നിളകിയിരുന്നു." അത്‌ സാരല്ല.ഓന്റെ കൈയിലെന്താള്ളത്‌ ?"
"ഒരു ചോന്ന ടോര്‍ച്ചും,കൊട്വാളും "എല്ലാം മനസ്സിലായി എന്ന പോലെ ദിവാകരന്‍ നായര്‍ തലയാട്ടി." ഓനെങ്ങോട്ടാ പോയേന്ന്‌ കണ്ടോ ങ്ങി ? "പണിക്കര്‍ക്കു ഹരം പിടിച്ചു.
" വയലീന്നു നേരെ റോടുമ്മ ക്യറി എടത്തോട്ട്‌ "
ദിവാകരന്‍ നായരുടെ തലയാട്ടലിനു ശക്തി കൂടി." ന്നാ ഭഗോതിയെ തൊയ്തിട്ട്‌ ങ്ങി പോയ്ക്കോ മധ്വൊ "
കേള്‍ക്കാന്‍ കാത്തിരുന്ന എന്നോണം മധു എണീറ്റ്‌ കുപ്പായമെടുത്തിട്ട്‌ ഗിയര്‍ മാറ്റി ചാടി ഇറങ്ങിപ്പോയി.എന്നെ കണ്ട ഭാവം പോലും നടിക്കാതെ.
ദിവാകരന്‍ നായര്‍ അന്നു വൈകുന്നേരം തന്നെ 'കള്ളനെ പിടിച്ചു' പോലീസെത്തി.പുലിവാലുമായി.ഒടുവില്‍ സ്റ്റേഷനില്‍ ചെന്ന്‌ 'കള്ളനോട്‌' മാപ്പു പറഞ്ഞാണു നായര്‍ തടിയൂരിയത്‌..

പന്ത്രണ്ടു കൊല്ലങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.വണ്ടി പറമ്പിന്‍ മുകള്‍ സ്റ്റോപ്പില്‍ എത്താറായപ്പോല്‍ ഞാന്‍ അവന്റെ ചുമലില്‍ തട്ടി വിളിച്ചു..മധു ഒന്നു നോക്കി.ചിരിച്ചു.പിന്നെ ഡ്രൈവിങ്ങില്‍ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു.ഒന്നും പറയാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല..സന്തോഷം തോന്നി...അവന്‍ ചിരിച്ചല്ലോ... തിരക്കിനിടയിലൂടെ 'പറമ്പിന്‍ മുകളില്‍' ഊര്‍ന്നിറങ്ങി..മധുവിന്റെ 'മണികണ്ട ട്രാവസും','പ്രകാശു'മൊക്കെ ചീറിപ്പാഞ്ഞു പോയ അതേ നിരത്തിനരികില്‍..പി.എസ്‌.സി. ഹാള്‍ ടിക്കറ്റിന്റെ കഷണം കക്ഷത്തില്‍ തിരുകി വീട്ടിലേക്കു നടക്കുമ്പോള്‍ മനസ്സ്‌ മധുവിനെ അഭിനന്ദിക്കുവാന്‍ തിരക്കു കൂട്ടുകയായിരുന്നു..