Sunday, September 6, 2009

' ശിവ മുകുന്ദനെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നോ..? '

നമുക്കവനെ മുകുന്ദന്‍ എന്നു വിളിക്കാം..അവന്റെ കഥ വായിച്ച ശേഷം ആരുമായെങ്കിലും ആര്‍ക്കെങ്കിലും സാദ്രിശ്യം തോന്നിയെങ്കില്‍ അത്‌ സ്വാഭാവികം മാത്രം..കാരണം ആ പേരിലല്ലെങ്കിലും അങ്ങനെ ഒരാള്‍ ജീവിച്ചിരുന്നു..അവനെ മറക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന അവന്റെ ബന്ധുക്കളുടെയോ,സുഹ്രുത്തുക്കളുടെയോ മുന്നില്‍ ഒരു ഇടിത്തീ പോലെ ഈ കുറിപ്പു വന്നു പതിച്ചാല്‍ സദയം ക്ഷമിക്കുക. എനിക്കിത്‌ എഴുതാതിരിക്കാന്‍ വയ്യ..കാരണം ഞാന്‍ അവനെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു..അവന്റെ മരണശേഷമെങ്കിലും അവനില്‍ എന്നെത്തന്നെ കണ്ട്‌ വിസ്മയിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്‌..


ഇരുപത്തി ആറാം വയസ്സു വരെ മുകുന്ദന്‍ അജ്ഞാതനായിരുന്നു..പക്ഷെ അവന്റെ വിരലുകള്‍ കാന്‍ വാസുകളില്‍ തീര്‍ക്കുന്ന വര്‍ണ്ണ പ്രപഞ്ചം കുറച്ചൊന്നുമായിരുന്നില്ല ഉള്ളിയേരിക്കാരെ വിസ്മയിപ്പിച്ചിരുന്നത്‌.. നിറങ്ങള്‍ ആറാടുന്ന പണിപ്പുരയുടെ മുന്‍ വശത്തെ കൊച്ചു ജനവാതിലിലൂടെ ഒരു വേനല്‍ക്കാല പുലരിയിലാണു മുകുന്ദന്‍ ആദ്യമായി അവളുടെ ശബ്ദം കേട്ടത്‌, ശിവകാമിയുടെ !
പാട്ട പെറുക്കുന്ന നാടോടിപ്പെണ്‍കുട്ടിയുടെ മുഷിഞ്ഞ വേഷത്തില്‍ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ശിവകാമിയെ കാണാന്‍ മുകുന്ദനു കഴിഞ്ഞില്ല.. ആദ്യ കണ്ടുമുട്ടല്‍ നടന്ന അവസരത്തില്‍ മാടി വിളിച്ചു പേരു ചോദിച്ചതും തല വെട്ടിച്ചും കൊണ്ട്‌ ശിവ ഓടിപ്പോയി..ആരും കണ്ടില്ലെന്നുറപ്പാക്കി മുറ്റത്തെ മാവിന്‍ ചുവട്ടില്‍ നിര്‍ത്തിയിട്ട സൈക്കിളുമെടുത്ത്‌ പിന്നാലെ പോയ മുകുന്ദന്‍ ശിവകാമിയെ ആതകശ്ശേരി അമ്പലത്തിനു മുന്നിലെ കുളത്തിന്റെ കരയില്‍ തടഞ്ഞു നിര്‍ത്തി..
മുകുന്ദന്റെ മനസ്സില്‍ പ്രണയമായിരുന്നൊ,വെറും പച്ചക്കാമം മാത്രമായിരുന്നോ ശിവയോട്‌ എന്നത്‌ ഇന്നും തര്‍ക്ക വിഷയമാണു..ഏതായാലും കുളക്കരയില്‍ വച്ച്‌ ഉറക്കെ നിലവിളിച്ച്‌ ബഹളമുണ്ടാക്കി കൂടെയുള്ളവരെ വരുത്തി ശിവ മുകുന്ദനെ മുറിവേല്‍പ്പിച്ച ആ ദിവസം രാത്രി കനാല്‍ പാലത്തിന്‍മേല്‍ സിഗററ്റ്‌ വലിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ സുഹ്രുത്ത്‌ രമേശനോട്‌ മുകുന്ദന്‍ മനസ്സു തുറന്നിരുന്നു..
ഒരു പുടവ കൊടുത്ത്‌ താലി ചാര്‍ത്തി തനി മലയാളിപ്പെണ്‍കുട്ടിയായി ശിവയെയും കൊണ്ടു ചെന്നാല്‍ തറവാടിന്റെ പടിപ്പുര തങ്ങള്‍ക്കു മുന്നില്‍ കൊട്ടിയടക്കപ്പെടില്ലെന്ന്‌ പുരോഗമന വാദിയായ നാരായണന്‍ മാഷിന്റെ ഏക മകനു,മുകുന്ദനു ഉറപ്പായിരുന്നു..
പിറ്റേ ദിവസവും മുകുന്ദന്‍ ശിവയെ തിരഞ്ഞു കണ്ടെത്തി..അന്നും ശിവ ബഹളമുണ്ടാക്കി. നാറാത്തെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ പാര്‍ട്ടി ഓഫീസിനു മുന്നില്‍ വച്ച്‌.. പിന്നീട്‌ ഒരാഴ്ച മുഴുവന്‍ തിരഞ്ഞിട്ടും മുകുന്ദനു ശിവയെ കണ്ടെത്താനായില്ല..ഊണും ഉറക്കവും മനസ്സമാധാനവും നഷ്ടപ്പെട്ട ദിവസങ്ങള്‍..എന്നാല്‍ ഒരു ഞായറാഴ്ച്ച ശിവ സ്വയം മുകുന്ദനെ തേടിയെത്തി..
അന്നാദ്യമായി ശിവകാമിയുടെ ചിരിക്കുന്ന മുഖം മുകുന്ദന്‍ കണ്ടു..അതിനു അവളുടെ ആദ്യ മുഖത്തേക്കാള്‍ നൂറിരട്ടി സൌകുമാര്യമുണ്ടെന്നു മുകുന്ദനു തോന്നി..പതുക്കെ അണഞ്ഞ ചിരിക്കൊടുവില്‍ ശിവ ചുണ്ടനക്കി
]
" നാളൈ കാലൈയില്‍ ഊരുക്കു പോയിടുവേന്‍"
"എവിടേക്ക്‌..? മുകുന്ദനു ആധി കയറി..എല്ലാവരും ഉണ്ടോ..?"
" അപ്പാ,അമ്മാ,അത്താ എല്ലാരും ഇരുക്കു."
ഇടം കണ്ണിട്ട്‌ ഒന്നു നോക്കിയ ശേഷം ശിവ തുടര്‍ന്നു..
"അതിനു നീങ്ക എതുക്ക്‌ കവലപ്പെടണും..??"
പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞ്‌ ശിവ വീണ്ടും ചിരിച്ചു. ശരീരമിളക്കി ചിരിക്കുമ്പോള്‍ വല്ലാത്തൊരു മാദകത്വമാണു ശിവയ്ക്കെന്ന്‌ വ്യാകുലതകള്‍ക്കിടയിലും മുകുന്ദന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു..
" എപ്പോ തിരിച്ചു വരും..?" മുകുന്ദന്‍ ചോദിച്ചു..
" തിരുമ്പി വറലെല്ലാം അപ്പാവുക്ക്‌ മട്ടും താന്‍ തെരിയും.".
ഏതാനും നിമിഷങ്ങള്‍ നിര്‍ത്തിയ ശേഷം ശിവ മുകുന്ദന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക്‌ നോക്കി ചോദിച്ചു..
"ഉങ്കളുക്കു തിരുച്ചിയില്‍ വരക്കൂടാതാ..??"
വിശ്വസിക്കനായില്ല മുകുന്ദനു.. ഒന്നു പേരു ചോദിച്ചപ്പോള്‍ അലറിക്കരഞ്ഞ ശിവ തന്നെ ക്ഷണിക്കുന്നു..സ്വന്തം നാട്ടിലേക്ക്‌. ഞൊടിയിടയില്‍ നിറ്യെ പൂക്കള്‍ വിതറിയ കട്ടിലില്‍ ശിവയ്ക്കൊപ്പം ഒരു മെയ്യായുറങ്ങുന്നതും മുറ്റത്തെ മാവിന്‍ ചുവട്ടില്‍ ഒച്ച വച്ചു കളിക്കുന്ന കുളന്തൈകളെയും മുകുന്ദന്‍ സ്വപ്നം കണ്ടു...
ശിവ വിളിച്ചാല്‍ തിരുനെല്‍ വേലിക്കല്ല നരകത്തില്‍ വരെ പോകാന്‍ മുകുന്ദന്‍ തയ്യാറായിരുന്നു.
ശിവകാമി തമിഴില്‍ പറഞ്ഞു കൊടുത്ത അസ്പഷ്ടമായ മേല്‍ വിലാസം കുറിച്ചെടുത്ത മുകുന്ദന്‍ പെട്ടെന്നായിരുന്നു ശിവയെ വലിച്ചടുപ്പിച്ചു ചുംബിച്ചത്‌..ശിവ ബഹളം വച്ചില്ല..അപ്പാവെയും,അമ്മായെയും വിളിച്ച്‌ കരഞ്ഞില്ല..എങ്കിലും ആദ്യം ചുണ്ടുകള്‍ വേര്‍പെടുത്തിയത്‌ ശിവയായിരുന്നു..റോഡിലൂടെ നടന്നകലുമ്പോള്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും അവള്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കി..ഇമ വെട്ടാതെ മുകുന്ദന്‍ നോക്കി നില്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു


ക്രിത്യം ഒരാഴ്ച്ച കഴിഞ്ഞ്‌ മുകുന്ദന്‍ തിരുനെല്‍ വേലിക്ക്‌ വണ്ടി കയറി..ആ യാത്ര ചരിത്രത്തില്‍ രേഖപ്പെടുത്തി വെയ്ക്കാന്‍ ഒരു സാക്ഷിയുണ്ടായിരുന്നു.. രമേശന്‍..
ആറു മാസങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം മുകുന്ദന്‍ തിരിച്ചെത്തി..ക്ഷമിക്കണം അതു മുകുന്ദന്‍ ആയിരുന്നില്ല..മുകുന്ദന്റെ പ്രേതം..!
കവിളില്‍ വലിയ രണ്ടു കുഴികള്‍..കണ്ണുകളില്‍ എന്നെന്നേക്കുമായി കെട്ടു പോയ വിളക്കുകള്‍..
ചുവന്നു നീണ്ട മുടി ഒരു ഭ്രാന്തന്റെ പരിവേഷം നല്‍കി മുകുന്ദനു..
ഈച്ചകള്‍ ആര്‍ത്തു പൊതിയുന്ന മുണ്ടില്‍ നിന്നും മൂത്രത്തിന്റെ രൂക്ഷ ഗന്ധം ചുറ്റിലും പരന്നു കൊണ്ടേയിരുന്നു..
അന്നൊരു ദിവസം വേച്ചു വേച്ചു റോഡരികില്‍ വീണ മുകുന്ദന്റെ അരികിലേക്ക്‌ ഓടിയെത്തിയവര്‍ ആ കാഴ്ച്ച കണ്ട്‌ തരിച്ചു നിന്നു പോയി.. കുത്തഴിഞ്ഞ മുണ്ടിനു താഴെ നഗ്നനാണു മുകുന്ദനിപ്പോള്‍.. ലിംഗത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത്‌ ഇരുണ്ട്‌ ചുവന്ന ഒരു ദ്വാരം മാത്രം..! അതിലൂടെ പഴുപ്പില്‍ അലിഞ്ഞ മൂത്രം ഒഴുകി തുടകളിലേക്ക്‌ പരക്കുന്നു..ചുറ്റും രോമപ്പടര്‍പ്പുകളില്‍ കറുത്തു കട്ട പിടിച്ച രക്തത്തില്‍ ഈച്ചകള്‍ മത്സരിച്ച്‌ അരിക്കുന്നു...


തിരുനെല്‍ വേലിയില്‍ വണ്ടിയിറങ്ങിയ മുകുന്ദന്‍ രണ്ടു ദിവസങ്ങള്‍ ബസ്സിലും,ഓട്ടോയിലുമൊക്കെയായി അലഞ്ഞ്‌ തിരിഞ്ഞ്‌ ഒടുവില്‍ ശിവയുടെ ഗ്രാമം കണ്ടു പിടിച്ചു..പല വഴികളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച്‌ കടപ്പുറത്തെ ശിവയുടെ കുടിലിനു മുന്നിലെത്തി...
കാത്തു നില്‍ക്കേണ്ടി വന്നില്ല..മൂന്നു നാലു പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്കൊപ്പം പുറത്തിറങ്ങിയ ശിവ മുകുന്ദനെ കണ്ട്‌ ഒരു നിമിഷം തരിച്ചു നിന്നു..
അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്നത്‌ മുകുന്ദന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു..ഒരക്ഷരം ഉരിയാടാതെ ശിവ അകത്തേക്കു കയറിപ്പോയി..കൂടെ വന്ന പെണ്‍കുട്ടികള്‍ സംശയിച്ചു നില്‍ക്കെ രണ്ടു മൂന്നു ചെറുപ്പക്കാര്‍ അകത്തു നിന്നും ഇറങ്ങി വന്നു..അവര്‍ മുകുന്ദനെ ബലമായി പിടിച്ചു വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ടു പോയി..മുകുന്ദന്‍ ശിവയെ വിളിച്ചു കരഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരുന്നു..കടപ്പുറത്ത്‌ മൂന്നു നാലു കൂറ്റന്‍ തോണികള്‍ക്കിടയില്‍ മുകുന്ദനെ അവര്‍ ചെരിച്ചു കിടത്തി..കൈകളും കാലുകളും പിടിച്ചു വച്ചു..
സ്രാവിനേയും തിരണ്ടിയേയും അരിയുന്ന നീണ്ട വാളു കൊണ്ട്‌ മുകുന്ദന്റെ ലിംഗം അവര്‍ അരിഞ്ഞെടുത്തു...ചങ്കു പറിയുന്ന ഒച്ചയില്‍ മുകുന്ദന്‍ നിലവിളിച്ചു..


ഉള്ളിയേരിയിലും കൊയിലാണ്ടിയിലും മുകുന്ദനെ അവശനായി പല പ്രാവശ്യം കണ്ടിട്ടുണ്ട്‌.
ഒടുവില്‍ ഒരു വസന്ത കാലത്ത്‌ സകല ദുരിതങ്ങളില്‍ നിന്നും മുകുന്ദന്‍ രക്ഷപ്പെട്ടു..എന്നെന്നേക്കുമായി..
വിഷം ഉള്ളില്‍ച്ചെന്ന് സ്വന്തം വീട്ടു വളപ്പില്‍ കിടന്ന് മുകുന്ദന്‍ മരിച്ചു..
ആഹാരത്തിലായിരുന്നു വിഷമെന്ന് വ്യക്തമായിരുന്നു..പക്ഷെ എങ്ങനെ..??
ഇത്‌ നാടിന്റെ മുഴുവന്‍ ചോദ്യമായിരുന്നു...അതിനുള്ള ഉത്തരമായിരുന്നോ എന്നറിയില്ല തൊട്ടടുത്ത ദിവസം നാരായണന്‍ മാഷും ആത്മഹത്യ ചെയ്തു..
അതൊരു പശ്ചാത്താപ കര്‍മ്മമായിരുന്നോ..?


എല്ലാം പറഞ്ഞു തീര്‍ന്നപ്പോള്‍ രമേശന്‍ താഴോട്ടു നോക്കി കണ്ണുകള്‍ തുടച്ചു..അവന്റെ തോളില്‍ കൈ വച്ച്‌ ഏതാനും നിമിഷങ്ങള്‍ അവിടെ നിന്ന ശേഷം തിരികെ നടന്നു..ഇടിയും മഴയും വന്ന് കറണ്ട്‌ പോയ നേരത്ത്‌ വീട്ടിലെത്തി. നടുവൊടിഞ്ഞ മെഴുകു തിരിയുടെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തില്‍ നാലു വെള്ളക്കടലാസുകള്‍ ബോര്‍ഡില്‍ ക്ലിപ്പ്‌ ചെയ്ത്‌ ചുവന്ന പേന കൊണ്ട്‌ എഴുതിത്തുടങ്ങി' ശിവ മുകുന്ദനെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നോ..? '