Tuesday, November 16, 2010

രണ്ടു പാമ്പ്‌ കടി അനുഭവങ്ങള്‍..

8.30 നു അസ്സംബ്ലി കൂടിയപ്പോള്‍ തന്നെ എന്തോ വിശേഷം ഉണ്ടെന്ന്‌ തോന്നിയതാണു. തെറ്റിയില്ല. ഭവിതയുടെയും, ശ്രീബിതയുടെയുമെല്ലാം തൊണ്ട തുറന്നുള്ള ' അഖിലാണ്ട മണ്ടല' ത്തിനു ശേഷം സുധാകരന്‍ മാഷ്‌ ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിച്ചു,
 ചിത്ര രചനാ മത്സരം !
ബാലുശേരി സ്കൂളില്‍ നടക്കുന്ന പഞ്ചായത്ത്‌ തല മത്സരത്തിലേക്കുള്ള യോഗ്യതാ മത്സരമാണു.
സ്കൂള്‍ ലീഡര്‍ എന്‍. വി. കവിത' ഡിസ്പേര്‍സ്‌' വിളിച്ച്‌ കൂവിയതോടെ കുട്ടികള്‍ അച്ചടക്കത്തോടെ നാലുപാടും ചിതറിയോടി ക്ലാസ്സില്‍ കയറി.
 ഇന്ത്യയുടെ പ്രധാന മന്ത്രി പദങ്ങള്‍ നെഹ്രു കുടുംബത്തിന്റെ അടുക്കള കാര്യമായിരുന്നു എന്നു പറഞ്ഞ പോലെ ആയിരുന്നു തുരുത്യാട്‌ സ്കൂളിലെ ലീഡര്‍ വാഴ്ച്ചയും !


ഞാന്‍ ഒന്നില്‍ പടിക്കുമ്പോള്‍ സുധാകരന്‍ മാഷിന്റെ മൂത്ത മകന്‍ വിജി ആയിരുന്നു സ്കൂള്‍ ലീഡര്‍. മൂന്നില്‍ പടിക്കുമ്പോള്‍ സുധാകരന്‍ മാഷിന്റെ ഇളയ മകന്‍ സോജി ആയി സ്കൂള്‍ ലീഡര്‍. നാലില്‍ പടിക്കുമ്പോള്‍ എന്നെ തോല്‍പ്പിച്ച്‌ നാണം കെടുത്തി സുധാകരന്‍ മാഷിന്റെ സഹോദര പുത്രി കവിത സ്കൂള്‍ ലീഡറായി..
അന്ന്‌ വീട്ടിലേക്ക്‌ നടക്കുമ്പോള്‍ തെക്കെ കൊയില്യത്തെ ഇടവഴിയില്‍ വച്ച്‌ എന്റെ ആത്മ സുഹ്രുത്ത്‌ സബില്‍ കവിതയ്ക്ക്‌ ' കീ ജെയ്‌' വിളിച്ചു.



യോഗ്യതാ മത്സരം വന്നെത്തി. രണ്ട്‌ തലയും ' കൂര്‍മ്പിച്ച' കൂറക്കാട്ടം പോലത്തെ പെന്‍സിലുമായി ഞാന്‍ തയ്യാറായി ചെന്നു.. മത്സരം പൊടിപൊടിച്ചു. വരയ്കേണ്ടത്‌ ഒരു ഡെസ്ക്‌ ആയിരുന്നു. തകര്‍ത്തു വരച്ചു. വരച്ച്‌ കഴിഞ്ഞ്‌ എങ്ങനെ പിടിച്ചു നോക്കിയിട്ടും എനിക്കതൊരു മേശയായി തോന്നിയെങ്കിലും ' മൂക്കില്ലാ ' സിദ്ധാന്തം അനുസരിച്ച്‌ ഞാന്‍ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. പിറ്റേന്ന്‌ തന്നെയാണു ബാലുശേരിയില്‍ മത്സരം. എന്നെ കൊണ്ടു പോകാന്‍ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടത്‌ രാമന്‍ മാഷാണു. അദ്ധേഹത്തെ കുറിച്ച്‌ ഒരു ലഘു ഉപന്യാസം തയ്യാറാക്കിയില്ലെങ്കില്‍ അത്‌ ഒരുപാട്‌ തലമുറകളോട്‌ ചെയ്യുന്ന കൊടും പാതകം ആകുമെന്നതിനാല്‍ അങ്ങനെ ചെയ്തു. ദയവായി വായിക്കുക.



എന്നും പുഴയ്ക്ക്‌ അക്കരെ നിന്നും പുഴയോളം പ്രായമുള്ള ആടുന്ന പാലം കടന്ന്‌ വന്നിരുന്ന രാമന്‍ മാഷ്‌ രോഗി ആയിരുന്നെന്ന്‌ മാലേരി കൊളോറത്തെ അബ്ദുക്ക പറഞ്ഞ്‌ കേട്ടിട്ടുണ്ട്‌.
ഒരു മരം കയറ്റ കഥയുമായി തുടങ്ങാം. മരത്തില്‍ കയറാനും ' ഞെള്ളി' ക്കമ്പുകളില്‍ തൂങ്ങാനും ഒരു ജന്‍മ വാസന ഞാന്‍ കാട്ടിയിരുന്നു.
മൂത്തമ്മയും വല്യേട്ടനുമെല്ലാം കല്ല്‌ പൊട്ടിച്ചിരുന്ന പാറയ്ക്ക്‌ സമീപത്തെ പീറ്റത്തെങ്ങിന്റെ എതാണ്ട്‌ മുക്കാല്‍ ഭാഗത്തോളം വലിഞ്ഞു കേറിയ ഒരു ഇടത്തരം കുരങ്ങിന്റെ മാത്രം വലിപ്പം ഉണ്ടായിരുന്ന എന്നെ പുതുക്കുടി കണ്ടിയിലെ കാര്‍ത്യായനി വല്യമ്മ കണ്ടില്ലായിരുന്നേല്‍ ഒരു പക്ഷെ ഇങ്ങനെ പായാരമെഴുതി നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ പണിയുണ്ടാക്കാന്‍ ഞാന്‍ ഇന്നിവിടെ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല.. രണ്ടാമത്തെ മരംകയറ്റ അനുഭവമാണു ഞാന്‍ പറഞ്ഞു വരുന്നത്‌. ഉണ്ടക്കന്‍ പ്രഭീഷിനോട്‌ ബെറ്റ്‌ വച്ചാണു സ്കൂളിലെ മൂത്രപ്പുരയ്ക്ക്‌ പിന്നിലെ മെലിഞ്ഞ കവുങ്ങില്‍ കയറിയത്‌.( കമ്പോണ്ടര്‍ നമ്പീശനെ അനുകരിച്ച്‌ പശുവിന്റെ മലദ്വാരത്തില്‍ കൈയിട്ട്‌ ആയുസ്സിന്റെ ബലം കൊണ്ട്‌ മാത്രം ചവിട്ട്‌ കൊള്ളാതെ രക്ഷപ്പെട്ട്‌ നാട്ടില്‍ ഫെയ്മസ്‌ ആയ വിരുതനാണു ഉണ്ടക്കന്‍ )
ഒത്ത നടുക്കെത്തിയപ്പോള്‍ താഴെയ്‌ നിന്ന്‌ " ഡാാ‍ " കേട്ടു.
ഉണ്ടക്കന്റെ പതിഞ്ഞ നാദമല്ല, പാറപ്പുറത്ത്‌ ചിരട്ട ഉരക്കുന്ന മധുര ശബ്ദം.. രാമന്‍ മാഷ്‌ !
നീല കോറ ട്രൌസറില്‍ മൂത്രമൊഴിച്ചിരുന്നോ അന്ന്‌ എന്നത്‌ ഇന്നും സംശയം ഉള്ള കാര്യമാണു. നിരങ്ങി ഇറങ്ങി. വടിയെത്തുന്ന ഉയരം മുതല്‍ താഴെ എത്തും വരെ പൊതിരെ കിട്ടി. ഓഫീസ്‌ റൂമില്‍ അരിച്ചാക്കിന്റെ മുകളില്‍ കയറ്റി നിര്‍ത്തിയിട്ടും കിട്ടി.
ഇന്നും അത്ഭുതത്തോടെ ഓര്‍ക്കുന്ന ഒരു കാര്യമുണ്യ്‌. രാമന്‍ മാഷ്‌ പടിപ്പിച്ച എന്തെങ്കിലും ഒന്നു എനിക്ക്‌ ഓര്‍മയില്ല. അല്ലെങ്കില്‍ അദ്ധേഹം എന്തെങ്കിലും പടിപ്പിച്ചിരുന്നതായും ഓര്‍ക്കുന്നില്ല.
സ്വന്തം വിദ്ധ്യാര്‍ത്തികളെ മുജ്ജന്‍മ ശത്രുക്കളായി കണ്ടിരുന്ന അദ്ധേഹം ഒന്ന്‌ ചിരിച്ചു കണ്ടിട്ടുള്ളത്‌ ചുരുണ്ട മുടികളും, കറുത്ത തൊലിയും, മഷിയിട്ട കണ്ണുകളും ഉണ്ടായിരുന്ന സ്വന്തം മകളോട്‌ മാത്രമായിരുന്നു.
ഉയരം കുറഞ്ഞ മേശയിന്‍മേല്‍ കാലും കയറ്റി വച്ച്‌ ചൂരലിന്റെ ഒത്ത നടു കണ്ടെത്തി അവിടെ ചൂണ്ടുവിരല്‍ വച്ച്‌ ചൂരല്‍ ബാലന്‍സ്‌ ചെയ്ത്‌ തിരിച്ച്‌ നിറഞ്ഞ സംത്രിപ്തിയോടെ സ്വന്തം കഴിവില്‍ കോള്‍മയിര്‍ കൊണ്ട്‌ കുട്ടികളെ ഒരു നോട്ടമുണ്ട്‌ രാമന്‍ മാഷ്ക്ക്‌.
 പക്ഷെ കുട്ടികളുടെ നോട്ടം അദ്ധേഹത്തിന്റെ വെള്ള ട്രൌസറിലും ചിലപ്പോള്‍ അവ്യക്തമായി കാണുന്ന ലിംഗത്തിലും ആയിരിക്കും.
അത്തരമൊരു അത്ഭുത ദര്‍ശനം ലഭിച്ച ഒരു ദിവസം പിന്‍ ബെഞ്ചില്‍ എന്റെ വലത്‌ വശത്തിരുന്ന ബിന്‍സു നിയന്ത്രണം വിട്ട്‌ ചിരിച്ച്‌ പോയി.
ചാടിയെണീറ്റ രാമന്‍ മാഷ്‌ ബിന്‍സുവിനെ തലങ്ങും വിലങ്ങും തല്ലി.
ഞെളിപിരി കൊണ്ട ബിന്‍സു തല്ലിനൊടുവില്‍ ഞങ്ങളെല്ലാം മനസ്സില്‍ മാത്രം ഉരുവിട്ടിരുന്ന ആ മുട്ടന്‍ തെറി ക്ലാസ്സ്‌ ഏതാണ്ട്‌ മുഴുവന്‍ കേള്‍ക്കേ വിളിച്ച്‌ പറഞ്ഞു.


" നായിന്റെ മോന്‍..!! "

തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം അവന്‍ അപസ്മാരമിളകി വീഴുകയും ചെയ്തു.
രണ്ടാമതും തല്ലാന്‍ ഓടിവന്ന രാമന്‍ മാഷ്‌ നിരാശനായി..

നിര്‍ദേശ പ്രകാരം ഏഴു മണിക്ക്‌ കോവിലകം താഴെ എത്തി.
7.15 നു " വോയേജ്‌ ' പുറപ്പെടും.
വെള്ള നിറവും, കൂര്‍ത്ത മുന്‍ഭാഗവും, നീലയും ചുവപ്പും വരകളുമുണ്ടായിരുന്ന വോയേജ്‌ ബസ്‌ ഒരു വിമാനത്തെ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു. തുരുത്ത്യാടെയും കാഞ്ഞിക്കാവിലെയും സംഭാഷണ പദാവലിയില്‍ പോലും ' വോയേജ്‌' സ്ഥാനം പിടിച്ചിരുന്നു.

" ഇങ്ങ്യെന്ത്‌ കളിക്ക്യാ ? വോയേജ്‌ തത്തമ്പത്തെ കേറ്റം കേറുന്ന പോലെ ?? ഒന്ന് വേഗങ്ങ്‌ നടന്നൂട്‌. "

കല്ലങ്കി ഭാസ്കരേട്ടന്റെ മഞ്ഞ ജീപ്പ്‌ പൊടിപറത്തി മണ്ണ്‍ റോഡിലൂടെ പറമ്പിന്‍ മുകളിലേക്ക്‌ പോകുമ്പോള്‍ ബീഡി വലിച്ചും, മുറുക്കിയും കല്ലങ്കി താഴെ ഇരിക്കുന്ന അസൂയക്കാരായ വയസന്‍മാരില്‍ ആരെങ്കിലും കമന്റടിക്കും
" വോയേജാന്നാ ഓന്റെ വിജാരം "
വൊയേജ്‌ ക്രിത്യം 7.45 നു ബാലുശേരി എത്തി. 8.30 നു മത്സരം തുടങ്ങി. എന്നെ ക്ലാസ്സിലാക്കി രാജന്‍ മാഷ്‌ പുറത്ത്‌ പോയി.
മത്സരത്തിനു വിഷയം കിട്ടിയത്‌ ' താമരക്കുളം 'എന്നായിരുന്നു..ആശ്വാസമായി.. താമര എന്റെ വീക്‌ നെസ്സ്‌ ആണു. എല്ലാരും ' ന' 'ന' എന്നെഴുതി അതിന്റെ കാലുകളെ എല്ലാം കൂട്ടി യോജിപ്പിച്ച്‌ താമര ഉണ്ടാക്കാറുള്ളപ്പോള്‍ അമ്മ പടിപ്പിച്ച ഇതളുകള്‍ ഉള്ള താമര വരച്ച്‌ ക്ലാസ്സില്‍ ഞാന്‍ ഷൈന്‍ ചെയ്യാറുണ്ടായിരുന്നു. ആ ധൈര്യത്തില്‍ ചെറുതും വലുതുമായി നാലു താമരകള്‍ വരച്ചു. " റ" ആവര്‍ത്തിച്ചെഴുതി വെള്ളം ഉണ്ടാക്കി. " എക്സ്‌" എന്ന് ഇംഗ്ലിഷില്‍ എഴുതി അതിന്റെ മുന്‍ ഭാഗം തലയും പിന്‍ഭാഗം വാലുമാക്കി മീനുകളെ വരച്ചു. നല്ല നാലു താറാവുകളെയും വരച്ചിട്ടു. സത്യം പറയട്ടെ വിയര്‍ത്തു കുളിച്ചു. നല്ല സംത്രിപ്തി തോന്നി.
രാജന്‍ മാഷെത്തി ചിത്രം നല്ലോണം നോക്കി.
രണ്ട്‌ മണിക്കൂര്‍ ബസ്സ്‌ സ്റ്റാന്റില്‍ കുത്തനെ കാത്തിരുന്ന് വോയേജിനു തന്നെ മടങ്ങി.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ റാണിയും മക്കളും കളിക്കാന്‍ ഈര്‍ക്കിലിന്റെ ഓല ഇരിയുമ്പോള്‍ സുധാകരന്‍ മാഷ്‌ വിളിച്ചു. രാമന്‍ മാഷ്‌ എതിരെ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്‌.

" എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുനു രാമാ മ്മളെ വിഘ്നേഷിന്റെ ചിത്രം..?

ചൂരല്‍ ബാലന്‍സ്‌ ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിച്ചും കൊണ്ട്‌ രാമന്‍ മാഷ്‌ പ്രതിവചിച്ചു.

" ഒരു വസ്തൂനും കൊള്ളുേല കുണ്ടന്റെ ചിത്തറം "

അന്ന് പതിനൊന്ന് മണിയുടെ ഇടവേളക്കും, ഉച്ചക്കഞ്ഞിക്ക്‌ ശേഷമുള്ള സമയത്തുമൊന്നും റാണിയും മക്കളും കളിച്ചില്ല. ഈര്‍ക്കില്‍ കോലായില്‍ കിടന്ന് ഉണങ്ങി.

ഇതായിരുന്നു ജീവിതത്തിലെ ആദ്യ പാമ്പ് കടിയേറ്റ സംഭവം..!!


ഇനി രണ്ടാമതെത് ഇത് ഇപ്പോള്‍ പറഞ്ഞ പോലത്തെ താണ സാഹിത്യപ്പാമ്പാനെന്നു വിചാരിക്കരുത്..

അത് ഒറിജിനല്‍ ആയിരുന്നു..


ഏപ്രിലിലെ നല്ല ചൂടുള്ള രാത്രി.


ഏഷ്യാനെറ്റില്‍ വിപ്ലവഗാനം പാടി പടിക്ക്‌ പുറത്തായി മനോരമയില്‍ എത്തിയ വേണുവിന്റെ ന്യൂസ്‌ അവര്‍ കണ്ട്‌ ഉറങ്ങിപ്പോയി. പന്ത്രണ്ട്‌ മണിയായപ്പോള്‍ ഞെട്ടിയെണീറ്റു. കട്ടിലില്‍ വിയര്‍ത്ത്‌ കുളിച്ച്‌ കിടക്കുന്നു.
തലയ്ക്ക്‌ മുകളില്‍ ഫാന്‍ ഫിറ്റ്‌ ചെയ്യാന്‍ എനിക്ക്‌ പേടിയാണു. ഫാന്‍ പൊട്ടി വീണില്ലെങ്കിലും കുറഞ്ഞത്‌ സീലിങ്ങില്‍ പതിച്ച ഓടെങ്കിലും അടര്‍ന്നു വീണാലോ ??
വിയര്‍പ്പില്‍ നനഞ്ഞ വിരിപ്പും വലിച്ച്‌ പാതിയടഞ്ഞ കണ്ണുകളുമായ്‌ കോലായിലെത്തി. വിളക്കൊന്നും തെളിക്കാതെ തുണി വിരിച്ച്‌ ഒറ്റ വീഴല്‍. ഒരു മിനിറ്റ്‌ തികയും മുന്‍പ്‌ ആദ്യത്തെ കുത്ത്‌.
കരിങ്കണ്ണിയല്ല. ഇത്‌ തനി ഇഞ്ചെക്ഷന്‍. സൂചി കുത്തിയിറക്കി ഞെക്കിപ്പിടിച്ച്‌ വലിച്ചൂരുന്ന അനുഭവം. നിമിഷങ്ങളുടെ വ്യത്യാസത്തില്‍ അടുത്ത കുത്ത്‌. കാല്‍ മുട്ടിന്റെ പിന്‍ഭാഗത്ത്‌ തന്നെ.
തലയിലൂടെ ഏതോ ഒരു അപായ സന്ദേശം പാഞ്ഞു. ഉറക്കം എവിടെയോ പോയി. ചാടി എണീറ്റ്‌ ലൈറ്റ്‌ തെളിച്ചു. വിരിപ്പ്‌ വലിച്ച്‌ മാറ്റി.
തരിച്ച്‌ പോയി.
നിറയെ പുള്ളികളുള്ള ഒരു കൊച്ചു പാമ്പ്‌. !

എന്നെ ഒപാമ്പ്‌ കടിച്ചിരിക്കുന്നു.

വിശ്വസിക്കാനായില്ല.

അമ്മയെ വിളിക്കും മുന്‍പ്‌ ആനന്ദന്റെയും സോമന്റെയും, രാജീവന്റെയും മുഖങ്ങള്‍ മനസ്സില്‍ വന്നു.
ഇവര്‍ മൂന്നു പേരും, പാമ്പു കടി ഏറ്റവരാണു. രാജീവന്‍ ഒഴികെ മറ്റ്‌ രണ്ടു പേരും മണിക്കൂറുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ മരിച്ചു പോവുകയും ചെയ്തു.
 ആനന്ദനെയും സോമനെയും കടിച്ചത്‌ അണലിയായിരുന്നു. മണ്ണിന്റെ നിറമുള്ള അണലി.

                                                    " കോവാലന്‍ കുട്ട്യാരേ. " എന്നും ഉറക്കെ വിളിച്ചുള്ള കരച്ചില്‍ കേട്ടാണു എന്റെ മൂത്തച്ഛന്‍ ഗോപാലന്‍ കുട്ടി നായര്‍ അഞ്ചു കട്ട പിച്ചള ടോര്‍ച്ചും മിന്നിച്ച്‌ നിരത്തിന്‍മേല്‍ ചെന്ന്‌ നോക്കിയത്‌. നിലത്ത്‌ വീണു കിടക്കുന്ന ആനന്ദന്റെ കാല്‍ ചോരയില്‍ കുളിച്ചിരിക്കുന്നു.
അണലി പല്ലുകള്‍ ആഴ്ത്തി കടിച്ചു പറിക്കുമത്രേ.
എന്തായാലും ആനന്ദന്‍ ആശുപത്രിയിലെത്തിയില്ല.
സോമനെ അണലി കടിച്ചത്‌ കനാലിന്റെ അരികത്ത്‌ നിന്നാണു. മെഡിക്കല്‍ കോളേജില്‍ നീരു വന്ന്‌ നീല നിറമായാണു പാവം സോമന്‍ മരിച്ചത്‌.

മരം കയറ്റക്കാരനും സ്ഥലത്തെ പ്രധാന കുടിയനുമായിരുന്ന രാജീവന്‍ പാമ്പിന്റെ കടിയേറ്റ്‌ മരിച്ചില്ലെന്ന്‌ മാത്രമല്ല, തുരുത്യാട്ടെയും കാഞ്ഞികാവിലേയും വൈദ്യ ശാസ്ത്ര വിദഗ്ദര്‍ക്ക്‌ പുതിയൊരു അറിവും പകര്‍ന്ന്‌ നല്‍കി.

പടിഞ്ഞാറയിലെ ഇടവഴിയില്‍ വച്ചാണു രാജീവനെ പാമ്പ്‌ കടിച്ചത്‌.
എട്ടടി മൂര്‍ഖന്‍ !!
കടിച്ചാല്‍ എട്ടടി നടക്കും മുന്‍പ്‌ ആളു കാഞ്ഞു പോകുമെന്ന്‌ നാട്ടിന്‍ പുറത്തെ ഉറച്ച വിശ്വാസം.
 പക്ഷെ എട്ടല്ല,ഏതാണ്ട്‌ 64 അടി ഇഴഞ്ഞ്‌ രാജീവന്‍ ഉണ്ണിയേട്ടന്റെ വീട്ടില്‍ കയറി.
ആശുപത്രിയിലെത്തിയത്‌ അര്‍ദ്ധ ബോധാവസ്ഥയിലായിരുന്നു. മരം കയറിയും വെട്ടിയും ജീവിച്ച രാജീവനെ രക്ഷിച്ചതും മരങ്ങള്‍ തന്നെ ആയിരുന്നു. മരം കയറാന്‍ തളപ്പിട്ട്‌ വന്ന തഴമ്പില്‍ ആയിരുന്നു മൂര്‍ഖന്‍ കടിച്ചത്‌.അതിനാല്‍ വിഷം അകത്തെത്താന്‍ സമയമെടുത്തു.
ആശുപത്രി വിട്ട ശെഷം പാറക്കുളം ഷാപ്പില്‍ തിരിച്ചെത്തിയ രാജീവന്‍ സഹകുടിയന്‍മാരോട്‌ ആ രഹസ്യം പറഞ്ഞു. " ഇവിടത്തെ പത്ത്‌ കുപ്പി കള്ളിനു ആ മൂര്‍ക്കന്റെ ഒറ്റത്തുള്ളി വെഷത്തിന്റെ കിക്ക്‌ കിട്ടുല..


എനിവേ ഞാന്‍ അമ്മയെ വിളിച്ചു.

"അമ്മേ ഒച്ച വച്ച്‌ ആളെ കൂട്ടരുത്‌, ഇന്നെ പാമ്പ്‌ കടിച്ചു "

ഞാന്‍ മുന്നറിയിപ്പ്‌ കൊടുത്തില്ലായിരുന്നെങ്കിലും അമ്മ ഒച്ച വയ്ക്കുമായിരുന്നില്ല. കുറേ നേരത്തേക്ക്‌ അമ്മക്ക്‌ ഒച്ച പുറത്ത്‌ വന്നില്ല.
അര മണിക്കൂര്‍ കൊണ്ട്‌ ചുറ്റുപാടും വിവരമറിഞ്ഞു. മുറ്റത്ത്‌ ആള്‍കൂട്ടമായി.
ഞാന്‍ അഴിച്ചു വച്ചിരുന്ന അണ്ടര്‍ വെയര്‍ എടുത്തിട്ടു. ബോധം ഇല്ലാതാകുമ്പോള്‍ മുണ്ട്‌ അഴിഞ്ഞെങ്ങാന്‍ പോയാലോ? പിന്നെ ബോധം വന്നാല്‍ ജീവിച്ചിട്ട്‌ കാര്യമുണ്ടോ?
 തുടയില്‍ നല്ലൊരു കെട്ടും കെട്ടി. രഘുവേട്ടന്റെ ഇന്‍ഡിക്ക എത്തി, മൂത്തച്ഛന്‍മാരും, ഷബിലും ലിബിയും കയറി.. 10 മിനിറ്റ്‌ കൊണ്ട്‌ കോക്കല്ലൂരിലെ ആശുപത്രിയില്‍ എത്തി. എന്റെ റ്റ്യൂഷന്‍ വിദ്യാര്‍ഥിനി ആയിരുന്ന നഴ്സ്‌ പാമ്പിനെ ഇട്ട കുപ്പി കണ്ട്‌ ഓടിക്കളഞ്ഞു. അതെന്റെ ബീ.പി. കൂട്ടി. മെഡിക്കല്‍; കോളേജിലേക്ക്‌ വിടാന്‍ പറഞ്ഞു ഡോക്ടര്‍.
 ഞാന്‍ ഏതാണ്ട്‌ മരണം ഉറപ്പിച്ചു. വേണ്ടപ്പെട്ട കുറെപ്പേര്‍ക്ക്‌ എസ്‌. എം. എസ്‌. അയച്ചു. കോഴിക്കോട്‌ മെഡിക്കല്‍ കോളേജില്‍ ഉണ്ടാകും..കാണണം എന്നുണ്ടെങ്കില്‍ വന്ന്‌ കണ്ടേക്കണം..
പക്ഷെ ആര്‍ക്കും വരേണ്ടി വന്നില്ല. ആറു മണിക്കൂര്‍ പാമ്പ്‌ കടി വിഭാഗത്തിലെ എ.സി. കുളിരില്‍ ഒബ്സര്‍വേഷനും, ശ്വാസം പിടിപ്പിക്കലിനുമെല്ലാം ശേഷം എന്നെ ഡിസ്ചാര്‍ജ്‌ ചെയ്തു.
തിരിച്ച്‌ വരാന്‍ ഇന്‍ഡിക്ക ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ചെരിപ്പു പോലും എടുത്തിരുന്നില്ല. ഒരു തോര്‍ത്തും കഴുത്തില്‍
ചുറ്റി കോവൂരില്‍ നിന്ന്‌ ആദ്യം കോഴിക്കോട്ടേക്കും പിന്നെ ഉള്ളിയേരിക്കും ബസ്‌ കയറി. ട്യൂട്ടോറിയല്‍ കോളേജില്‍ നിന്നും 700 രൂപ കടം വാങ്ങേണ്ടി വന്നു ഇന്‍ഡിക്കയുടെ വാടക കൊടുക്കാന്‍.

Sunday, February 21, 2010

പാരലല്‍ ജീവിതത്തില്‍ നിന്നും ഒരേട്‌..

" ഇതേത്‌ നായിന്റെ മോന്‍ വരച്ചതാ...ഇമ്മാവേലിയേത്‌ ജിമ്മിലെ മെംബെറാ..?..ഓന്റെ പള്ള പോര.." ചുവരിലെ തെര്‍മോക്കോള്‍ കഷണത്തിന്‍മേല്‍ പതിച്ച 'ഓണാശംസകളിലെ' ചിത്രം നോക്കി മേല്‍പ്പറഞ്ഞ കമന്റ്‌ പാസ്സാക്കിയത്‌ എണ്‍പത്‌ കഴിഞ്ഞ കണാരേട്ടനോ,കോയക്കാക്കയോ അല്ല. വേദി ബീവറേജ്‌ കൌണ്ടറിലെ ണീണ്ട ക്യൂവോ,കുറുവങ്ങാട്ടെയോ മുണ്ടോത്തെയോ കള്ളുഷാപ്പും അല്ല.സ്ഥലത്തെ എണ്ണപ്പെട്ട പാരലെല്‍ കോളേജുകളിലൊന്നിലെ , പാട്ടും നാടകവുമൊക്കെ അസാരം തലയ്ക്കു പിടിച്ച ഒരു ഹ്യുമാനിറ്റീസ്‌ കുമാരന്‍..
അവനാപ്പറഞ്ഞത്‌ മാവേലിയെ സാഭിമാനം വരച്ച ഞാന്‍ കേട്ടില്ലെങ്കിലും ചിത്രം ഒട്ടിച്ച നായരു മാഷ്‌ കേട്ടു.അതോടെ കുമാരനെ പൂര്‍ണ്ണമായും നാടക,ആല്‍ബം പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടു കൊള്ളാന്‍ അനുവദിച്ചു. തെളിച്ചു പറഞ്ഞാല്‍ കുമാരന്‍ ഔട്ട്‌.
കുമാരനു അവസാന വാണിംഗ്‌ കിട്ടിയത്‌ 2 മാസങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പാണു.
അന്ന് നായരു മാഷ്‌ ഘോര ഘോരം ക്ലാസ്സെടുക്കുകയാണു.നിശ്ശബ്ദമായ ക്ലാസ്‌ മുറി.ബോര്‍ഡില്‍ സമവാക്യങ്ങള്‍ എഴുതിക്കൊണ്ടിരിക്കേ 'ചറപറാ ചറ പറാ'ന്നൊരു ഒച്ച മാഷിന്റെ കര്‍ണ്ണ പടങ്ങളെ ഉണര്‍ത്തി.
എഴുത്തു നിര്‍ത്തി കൈകള്‍ പിറകില്‍ കെട്ടി മാഷ്‌ പിന്നിലേക്ക്‌ ചെന്നു കുമാരന്റെ അടുത്തെത്തിയതും മാഷ്‌ നിന്നു..അവന്റെ ഉന്തിയ കീഴ്ചുണ്ടില്‍ മാഷിന്റെ കണ്ണുകളുടക്കി.
" പ്ടേ"
എന്താണു സംഭവിച്ചതെന്ന് അടുത്തിരുന്നവന്‍മാര്‍ക്കു പോലും മനസ്സിലായില്ല.ചുണ്ടിനടിയില്‍ തിരുകിയിരുന്ന 'ഹന്‍സ്‌' ഡെസ്കിനു മേല്‍ തുപ്പലിനൊപ്പം ചിതറി വീണു..
അതു കുമാരനെന്ന രണ്ടാം വര്‍ഷ അണ്ടര്‍ ബിരുദ വിദ്യാര്‍ത്ഥിയുടെ കാര്യം.
ഇതേ സാധനം,അതായത്‌ മഞ്ഞക്കുപ്പായമിട്ട 'ഹന്‍സന്‍' മനോജ്‌ മാഷിന്റെ അരയില്‍ സ്ഥിരമുണ്ടാകും.(പാരലല്‍ കോളജില്‍ മാഷന്‍മാര്‍ നിയമങ്ങള്‍ക്കതീതരാകുന്നു )
സ്റ്റാഫ്‌ മീറ്റിങ്ങിനു ശേഷമുള്ള പതിവു കൂടലുകളുകളിലൊന്നില്‍ മനോജ്‌ മാഷ്‌ മഞ്ഞ പാക്കറ്റ്‌ കൈവെള്ളയില്‍ കുടഞ്ഞിട്ട്‌ ഒരു ഉരുള ഉരുട്ടി മേല്‍ ചുണ്ടിനടിയിലും,വേറൊന്നുരുട്ടി കീഴ്ച്ചുണ്ടിനടിയിലും തിരുകി വച്ചു.എന്നിട്ട്‌ തലയൊന്നു ആഞ്ഞു കുടഞ്ഞ്‌ നായരു മാഷെ നോക്കി ഒരു പ്രസ്താവന.
" പണ്ടാരം, ഇന്നിട്ടും തലയ്ക്കു പിടിക്കുന്നില്ല.."
ഒരു തരം 'സേവ'യും പതിവില്ലാത്തതിനാല്‍ പ്ലേറ്റിലെ മുളകു പുരട്ടിയ കടല കൊറിക്കുകയായിരുന്ന നായരുമാഷ്‌ മനോജിനു മനോഹരമായ ഒരു ഉപദേശം നല്‍കി.'കൂടല്‍ ചരിത്രത്തിന്റെ' താളുകളില്‍ തങ്കലിപികളാല്‍ ആലേഖനം ചെയ്യപ്പെട്ട ആ വാക്കുകള്‍ അഭ്യസ്ത വിദ്യന്‍മാരായ എല്ലാ 'ഹാന്‍സന്‍മാര്‍ക്കും' ,'ശംഭു'മാര്‍ക്കും ഉപകാരപ്രദമായിരിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പുള്ളതിനാല്‍ യാതൊരു വിധ സെന്‍സറിങ്ങും നടത്താതെ ഇവിടെ തുറന്നെഴുതാം..
" ഒരുരുള കൂടെ ഉരുട്ടിയുണ്ടാക്കി മൂലത്തിലും വച്ചോ.ണന്നായി പിടിക്കും.."

പ്രണയം,കാമം,അധികാരമോഹം.കലഹത്തിന്റെ ഈ ത്രിപീടികകള്‍ മറ്റേത്‌ പ്രസ്ഥാനത്തിനേയുമെന്നോണം പാരലല്‍ കോളേജുകളെയും തകര്‍ത്തു തരിപ്പണമാക്കിയിട്ടുണ്ട്‌..
എന്റെ കൂടെ ബാലുശ്ശേരിയില്‍ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക്‌ മുന്‍പു ഈ സംഭവം നടക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഒരു ആറാം ക്ലാസ്സ്‌ വിദ്യാര്‍ത്ഥി മാത്രമായിരുന്നു..പക്ഷേ ആ തകര്‍ന്ന കപ്പലില്‍ നിന്ന്‌ തെറിച്ച്‌ വീണൊലിച്ചു പോയി പല തുരുത്തുകളില്‍ പാതിയുണങ്ങിയും,പച്ച പിടിച്ചും ജീവിതം നെയ്തവര്‍ക്കൊപ്പം സഹപ്രവര്‍ത്തകനായപ്പോള്‍ കിട്ടിയ നുറുങ്ങുകളില്‍ നിന്നാണു ആ സംഭവത്തിന്റെ ഈ പുനസ്രിഷ്ടി നടക്കുന്നത്‌..
'പ്രഭാതം' ! അതുയര്‍ന്നു വന്ന നാടിന്റെ പേരു ലോകം മുഴുവനും എത്തിച്ചു.ഒരു സമാന്തര വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനത്തിന്റെ പരിമിതികള്‍ക്കപ്പുറത്തേക്കു പോലും പലപ്പോഴും അതു വളര്‍ന്നു.
'പ്രഭാത'ത്തിലെ കുമാരന്‍ മാഷെ പറ്റിയാണു പറഞ്ഞു വരുന്നത്‌.
ആര്‍തര്‍ കോനന്‍ ഡോയിലിലേക്കാള്‍ പ്രശസ്തി ഷെര്‍ലെക്‌ ഹോംസിനു കിട്ടിയ പോലെ 'പ്രഭാ'തത്തേക്കാള്‍ കുമാരന്‍ മാഷ്‌ ആളുകള്‍ക്കിടയില്‍ അറിയപ്പെട്ടു. 'പ്രഭാതം' കുമാരന്‍ മാഷിന്റെ ലളിത ഗാനങ്ങളും,നാടകങ്ങളും ആകാശവാണിയില്‍ നിരന്തരം വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.
ക്രിസ്മസ്‌ അവധിക്കാലത്തെ ഒരു ശനിയാഴ്ച്ച.പതിവിലും ഒരു പാടു നേരത്തെ 'പ്രഭാത'ത്തിന്റെ പ്രാന്തത്തിലെ പൂവാലന്‍മാരുടെ രോമാഞ്ചമായ ഒരു തിടമ്പ്‌ കോളേജിന്റെ പടി കയറി പോയി.പിന്നാലെ കുമാരന്‍ മാഷും ! പത്തു മിനുട്ട്‌ 'ക്ഷമിച്ച്‌' നിന്ന ശേഷം രണ്ടു പേരുടെയും പോക്കു കണ്ടു നിന്ന ഒരു പൂവാലന്‍ പാത്തും പതുങ്ങിയും പ്രഭാതത്തിന്റെ മതിലു ചാടി ചെന്നു.
പത്താം ക്ലാസ്സിന്റെ സിമന്റ്‌ തറയില്‍ കുമാരിക്ക്‌ 'സ്പെഷല്‍ ക്ലാസ്സ്‌' എടുക്കുകയായിരുന്ന കുമാരന്‍ മാഷ്‌ അന്തിച്ചു നിന്നു.തടി കാര്യമായി കേടായില്ലെങ്കിലും മാഷ്‌ പുറത്തായി.
ക്രിത്യം ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞ്‌ 'പ്രഭാത'ത്തിന്റെ വിളിപ്പാടകലെ മറ്റൊരു 'പ്രഭാതം' ഉയര്‍ന്നു വന്നു. 'സുപ്രഭാതം' !മാഷ്‌ സ്പെഷല്‍ ക്ലാസ്സെടുത്ത്‌ സഹായിച്ച കുട്ടി പോലും എത്തി നോക്കാതിരുന്നതിനാല്‍ 'സുപ്രഭാതം' ഏതാനും പ്രഭാതങ്ങള്‍ക്കകം പൂട്ടി..പക്ഷെ ഇന്നും കുമാരന്‍ മാഷ്‌ 'സുപ്രഭാതം' കുമാരന്‍ മാഷാണു..
(ഈ സംഭവം മുഴുവന്‍ ദ്രിസാക്ഷി വിവരണമല്ല..ഈ ഒരു വിവാദം ഒഴിച്ചു നിര്‍ത്തിയാല്‍ കുമാരന്‍ മാഷ്‌ സ്നേഹ നിധിയായ അദ്ധ്യാപകനായിരുന്നു..എനിക്കദ്ധേഹം സ്വന്തം പിതാവിനെ പോലെയുമായിരുന്നു..മേല്‍ വിവരിച്ച 'കഥ' സത്യത്തില്‍ ഇന്നും ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല..പിന്നെന്തിനെഴുന്നള്ളിക്കുന്നു എന്നാണോ സംശയം..? ഉത്തരം ഇതാ..എന്റെ പായാരം..)
ഒരു പത്തിരുപതു കൊല്ലം കൂടെ 'പ്രഭാതം' തിളങ്ങി നിന്നു.ഒടുവില്‍ മാനേജരും പ്രിന്‍സിപ്പലും തമ്മിലുള്ള അധികാര തര്‍ക്കങ്ങളില്‍ 'പ്രഭാതം' അസ്തമിച്ചു..ഇന്നാ പ്രദേശം ഒരു കുറ്റിക്കാടാണു..മാനേജര്‍ പിഷാരടി മാഷ്‌ സീരിയലിനു കഥയെഴുതിയും,പ്രിന്‍സിപ്പല്‍ കുറുപ്പു മാഷ്‌ രാഷ്ട്രീയം കളിച്ചും ഇപ്പോഴും ജീവിക്കുന്നു.പിളര്‍പ്പുകള്‍ പൂര്‍വാധികം ഭംഗിയായി പിന്നെയും തുടര്‍ന്നു. 'അക്കാദമി' 'ന്യൂ അക്കാദമിയും' 'ഓള്‍ഡ്‌ അക്കാദമി'യും ആയി. 'ആര്‍ട്സ്‌' 'ഗാലക്സിയും' 'അനശ്വരയു'മായി..അഞ്ഞൂറു മീറ്റര്‍ ചുറ്റളവില്‍ ആറോളം പാരലല്‍ കോളേജുകള്‍ ! ഈ ബഹുമതി ബാലുശ്ശേരിക്കു മാത്രം സ്വന്തം. 'പ്രസിഡന്‍സിയില്‍' കണക്കെടുക്കുന്ന സന്തോഷ്‌ മാഷ്‌ 'മലബാറില്‍' ഹിസ്റ്ററി എടുക്കുന്നു.'ക്രൈസ്റ്റില്‍' ഫിസിക്സ്‌ എടുക്കുന്ന സുധ ടീച്ചര്‍ 'ഓക്സ്ഫോര്‍ഡില്‍' കെമിസ്ട്രി എടുക്കുന്നു...


പാരലല്‍ കോളേജ്‌ മാഷിന്റെ സന്തത സഹചാരിയാണു ദാരിദ്ര്യം.
ആശയപരമായി,വിജ്ഞാന പരമായി പക്ഷെ സമൂഹത്തില്‍ അവന്‍ സമ്പന്നനാണു.രണ്ടും മൂന്നും നാലും കോളേജുകളില്‍ രാവിലെ മുതല്‍ വൈകുന്നേരം വരെ തൊണ്ട കീറിക്കരഞ്ഞാല്‍ കഞ്ഞിക്കുള്ള വക കിട്ടും.ഉള്ളില്‍ ഇന്നും തിരിച്ചറിയാന്‍ പ്രയാസമുള്ള വികാരത്തോടെ ഓര്‍ക്കുന്ന ഒരു സംഭവമുണ്ട്‌.ഏഴു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പാണു.അന്നത്തേതില്‍ നിന്നും വളരെ വ്യത്യസ്ഥനല്ല ഇന്നും ഞാനെങ്കിലും,ആ സംഭവം ഇന്നെന്നെ ലജ്ജിപ്പിക്കാറുണ്ടു.അതു വിവരിക്കും മുന്‍പു ഒരു മുങ്കൂര്‍ ജാമ്യമെടുക്കുന്നു.'ഒരു ഇരുപതു വയസ്സുകാരന്റെ വിവരമില്ലായ്മ'
പേരാമ്പ്രയിലെ ഒരു കൊച്ചു പാരലെല്‍ കോളേജ്‌.ആ ചെറിയ നഗരം എനിക്കു അന്നു വരെ അപരിചിതമാണു.ഓഫീസ്സില്‍ ക്ലാസ്സിന്റെ ഊഴം കാത്തിരിക്കെ ഏതോ ഒരു കുട്ടി ഫീസ്‌ അടയ്ക്കാന്‍ വന്നു.പണം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന മാഷ്‌ ചില്ലറയില്ലാതെ വലയുന്നതു കണ്ടപ്പോള്‍ പോക്കറ്റില്‍ നിന്നും ഞാന്‍ ഇരുപത്‌ രൂപ എടുത്തു കൊടുത്തു.രണ്ടു മണിക്കൂര്‍ ക്ലാസ്സ്‌ മനോഹരമായി കഴിഞ്ഞു.എല്ലാം ശുഭം.ഉച്ചയ്ക്കു പേരാമ്പ്ര സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ ബസ്സ്‌ കാത്തു നില്‍ക്കെ ഒരാന്തലോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
'പോക്കറ്റ്‌ കാലിയാണു'.
.അഞ്ച്‌ രൂപ അന്‍പത്‌ പൈസ മതി ഉള്ളിയേരിയിലെത്താന്‍..അവിടുന്നെങ്ങനെയെങ്കിലും ആഞ്ഞൊന്നു നടന്നാല്‍ മുക്കാല്‍ മണിക്കൂര്‍ കൊണ്ട്‌ വീട്ടിലെത്താം.
ഒരു പരിചിത മുഖവും പ്രതീക്ഷിച്ച്‌ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ കുത്തനെ നിന്നു.മണിക്കൂറുകള്‍. ഷര്‍ട്ടിന്റെ ഒരു കീശയും,പാന്റിന്റെ 2 കീശകളും മാറി മാറി തപ്പി നോക്കി.വീണ്ടും വീണ്ടും. സ്റ്റാന്‍ഡു മുഴുവന്‍ താഴോട്ടു നോക്കി നടന്നു. ഒരഞ്ചിന്റെ തുട്ടെങ്കിലും..വിശപ്പിന്റെയും,ദാഹത്തിന്റെയും വിക്രിതമായ മുഖം ഒരിക്കല്‍ കൂടെ..ആരോ തള്ളി വിട്ട പോലെ നടന്നു.മൂന്നു വാച്ചു പീടികകളില്‍ കയറി. ദേഹത്ത്‌ ഇത്തിരി മൂല്യമുള്ളതായി ഒരു കറുത്ത കാസിയോ വാച്ച്‌ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. സഹതാപം നിറഞ്ഞ നോട്ടങ്ങളല്ലാതെ ആരും വാച്ചു വാങ്ങിയില്ല.മെയിന്‍ രോഡിലൂടെ ഉള്ളിയേരിക്ക്‌ നടക്കാന്‍ ദുരഭിമാനം സമ്മതിച്ചില്ല.
സ്റ്റുഡന്‍സ്‌ ബൈക്കിലും,കാറിന്റെ പിന്‍സീറ്റിലുമൊക്കെയിരുന്ന് ചീറിപ്പാഞ്ഞു പോകും,അവര്‍ തീര്‍ച്ചയായും "മാഷെയ്‌ പോരുന്നോ " എന്നു ചോദിക്കും എന്നാലും പിറ്റേന്നു കോളേജില്‍ ഈ കഥ പടരും..
പേരാമ്പ്രയിലൂടെ പോകുന്ന കനാലിന്റെ കരയിലൂടെ നടന്നാല്‍ ഉള്ളിയേരി 19 ല്‍ എത്താമെന്ന് അറിയാമായിരുന്നു. നടന്നു..പക്ഷെ കായണ്ണയും പിന്നിട്ട്‌ കൂരാച്ചുണ്ട്‌ ഭാഗത്തേക്കാണു നടത്തമെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്‌ ഏതാണ്ടൊരു മണിക്കൂര്‍ നേരത്തെ 'മാരക' നടത്തിനു ശേഷമായിരുന്നു..
പിന്നെ ഓട്ടമായിരുന്നു തിരികെ.കായണ്ണയില്‍ തിരിച്ചെത്തി ഉള്ളിയേരിക്ക്‌ നടത്തം തുടര്‍ന്നു..തൊണ്ട വരണ്ടു പൊട്ടുമെന്നു ഉറപ്പായപ്പോള്‍ എത്ര പിടിച്ചു വച്ചിട്ടും കാലുകള്‍ ഒരു വീട്ടിലേക്കു നീങ്ങി..
മൂന്നാമത്തെ ഗ്ലാസ്സ്‌ വെള്ളം കൂടെ വായിലേക്ക്‌ കമഴ്ത്തിയപ്പോള്‍ ചുമച്ചു പോയി,മൂക്കിലൂടെ വെള്ളം വന്നു..ഗ്രാമത്തിന്റെ സകല നിഷ്കളങ്കതകളും കണ്ണുകളില്‍ പേറിയ ആ അമ്മ ചോദിച്ചു.
" ഇങ്ങളേടപ്പോക്വാ..ഏടന്ന് വരിയാ,,?"
നാവിന്‍ തുമ്പത്ത്‌ വന്ന നൂണ ഇതായിരുന്നു..
"ഞാന്‍ ടിഷ്യു കള്‍ച്ചര്‍ വാഴത്തൈകള്‍ സപ്ലൈ ചെയ്യുന്ന കമ്പനിയില്‍ നിന്നു വരുന്നു..ഓഡര്‍ എടുക്കാന്‍.. നിങ്ങള്‍ക്കാവശ്യമുണ്ടോ.."
ക്ലാസ്സ്‌ നോട്ട്‌ തയാറാക്കിയ പുസ്തകമെടുത്തു നിവര്‍ത്തി ഞാന്‍.എന്നിട്ടും ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്ന അവരെ നോക്കി ഇതും കൂടെ കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തു.
"ആവശ്യം ഉണ്ടെങ്കില്‍ ഞാന്‍ ഇതുവഴി മടങ്ങി വരുമ്പോ പറഞ്ഞാല്‍ മതി.."
തിരികെ കനാല്‍ റോടിലേക്ക്‌ കയറുമ്പോള്‍ ചെറിയ കുറ്റബോധമുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ദാഹത്തിനും വിശപ്പിനും ഔചിത്യാനൌചിത്യങ്ങളെ വേര്‍തിരിച്ചറിയാനാകില്ല,അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞതാണു..അതായത്‌ തെരുവത്ത്‌ കടവില്‍ എത്തും വരെ ഞാന്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും 'ടിഷ്യു കള്‍ചര്‍' ഓര്‍ഡര്‍ എടുത്തു കൊണ്ടിരുന്നു.!
.ഒരിടത്തു നിന്നും വെള്ളത്തിന്റെ കൂടെ അവില്‍ കൂടെ കിട്ടി.
ഉള്ളിയേരി 19 ല്‍ കാലു കുഴഞ്ഞു വീഴുമെന്ന് ഭയന്നെങ്കിലും അതുണ്ടായില്ല. സന്ധ്യാ നേരത്തു വീട്ടിലെത്തി ഉമ്മറത്ത്‌ കയറി ഒരു കിടപ്പ്‌.. രാത്രിയില്‍ കടഞ്ഞു വേദനിക്കുന്ന കാലില്‍ എണ്ണ പുരട്ടി തരുന്ന അമ്മയോട്‌ പറഞ്ഞു. എണ്ണ പുരട്ടി പോകുമ്പോള്‍ അമ്മ കണ്ണുകള്‍ തുടച്ചു.


പി.എസ്‌.സി. പരീക്ഷ എഴുതി ജയിച്ചും, പ്രൈവറ്റ്‌ കമ്പനികളില്‍ വലിയ ഉദ്യോഗസ്ഥരുമായി മാറുമ്പോള്‍ പുതിയ മാഷന്‍മാരെയും,മാഷത്തികളെയും (അക്ബര്‍ കക്കട്ടിലിനോട്‌ കടപ്പാട്‌ ) പഴയ താരങ്ങള്‍ ഉപദേശിക്കും..
" കുടുങ്ങിപ്പോകരുത്‌..."
അതെ,ചിലപ്പോള്‍ പാരലല്‍ കോളെജ്‌ ഒരു കെണിയാണു.ആവശ്യത്തിനു ബഹുമാനവും,പേരും,പെരുമയും നല്‍കി തുച്ഛമെങ്കിലും വീട്ടിലേക്ക്‌ അരി വാങ്ങാനുള്ള കാശും നല്‍കി അത്‌ നിന്റെയും,എന്റെയും യൌവനത്തെ ഊറ്റിക്കുടിക്കുകയായിരുന്നു..പക്ഷെ ഉയരങ്ങളിലേക്കുള്ള കുതിപ്പില്‍ ഉറപ്പേറിയ ഒരു ചവിട്ടു പടിയായി പാരലല്‍ കോളജിനെ പരിഗണിച്ചവര്‍ക്കു അനുഭവങ്ങളുടെ പറുദീസയായിരുന്നു പാരലല്‍ കോളജ്‌..അത്‌ അക്ഷരാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഒരു സമാന്തര ലോകമാണു..അവിടുത്തെ മനുഷ്യരും അങ്ങനെത്തന്നെ..